براي مهرنوش دوست عزيزم:

براي سرودنت،

حتي براي توصيف صدايت،

 هرچه واژه که از حفظم کم است

-اصلا هرچه لغت در دنيا هست

بي معني است...

چه مي شود کرد؟!

گل سرخ کوچکم!!!

واژه در برابر زيبايت متحير است....

قطار مي رود

تو مي روي

تمام ايستگاه مي رود

    -و من چقدر ساده ام

           که سالهاي سال

     در انتظار تو کنار اين قطار رفته،ايستاده ام

و همچنان به نرده هاي ايستگاه رفته تکيه داده ام....

قيصر امين پور

دلم گريه مي خواهد

ماه کامل است

من تنها،

ميدانم که چشمانت زير نور ماه خواهد درخشيد...

من از تکرار واژه ي دلتنگي خسته ام

من از حروف فاصله بيزارم

من از باد که بوي گيسوانت رانمي آورد دلخورم،

من از هر واژه که نام توبرآن نباشد گريزانم...

بيا که،

بغض کودکانه ام آغوش تو را کم دارد...

دلم گرفته است

ديگر خيال هاي بد

از مترسک کوچک ذهن من نمي ترسند

زندگي،تلخ و غمگين جاري است

چه کنم ثانيه ها بي تو نمي گذرند...

خواستم برايت شعري بگويم

واژه هارا که کنار هم چيدم

گفتند:

عاشقت هستم...

دوباره برگشتم!

يه جورايي ديگه حوصله ي نوشتن ندارم.خسته ام.دلم ميخواد بخوابم...

همين.نقطه سر خط